De eerste vuistslag die men iemand toebrengt is dikwijls maar een woord!


de-eerste-vuistslag-die-men-iemand-toebrengt-is-dikwijls-maar-een-woord
phil bosmansdeeerstevuistslagdiemeniemandtoebrengtisdikwijlsmaareenwoordde eersteeerste vuistslagvuistslag diedie menmen iemandtoebrengt isis dikwijlsdikwijls maarmaar eeneen woordde eerste vuistslageerste vuistslag dievuistslag die mendie men iemandmen iemand toebrengtiemand toebrengt istoebrengt is dikwijlsis dikwijls maardikwijls maar eenmaar een woordde eerste vuistslag dieeerste vuistslag die menvuistslag die men iemanddie men iemand toebrengtmen iemand toebrengt isiemand toebrengt is dikwijlstoebrengt is dikwijls maaris dikwijls maar eendikwijls maar een woordde eerste vuistslag die meneerste vuistslag die men iemandvuistslag die men iemand toebrengtdie men iemand toebrengt ismen iemand toebrengt is dikwijlsiemand toebrengt is dikwijls maartoebrengt is dikwijls maar eenis dikwijls maar een woord

Dikwijls is er maar één enkel hard woord nodig om iemand vriendelijker te stemmen -Otto Weiss
dikwijls-is-er-maar-één-enkel-hard-woord-nodig-om-iemand-vriendelijker-te-stemmen
De laatste eer, die iemand bij zijn begrafenis wordt bewezen, is dikwijls tevens de eerste, die hem ten deel valt -C. J. Wijnaendts Francken
de-laatste-eer-die-iemand-bij-zijn-begrafenis-wordt-bewezen-is-dikwijls-tevens-de-eerste-die-hem-ten-deel-valt
Men moet zoveel men kan iedereen verplichten in deze wereld; men heeft dikwijls iemand nodig, die kleiner is dan men zelf is -Jean de La Fontaine
men-moet-zoveel-men-kan-iedereen-verplichten-in-deze-wereld-men-heeft-dikwijls-iemand-nodig-die-kleiner-is-dan-men-zelf-is
Als een bloem die er prachtig uitziet maar absoluut niet ruikt, zo zijn de vruchteloze woorden van iemand die de daad niet bij het woord voegt -John Dewey
als-een-bloem-die-er-prachtig-uitziet-maar-absoluut-niet-ruikt-zo-zijn-de-vruchteloze-woorden-van-iemand-die-de-daad-niet-bij-het-woord-voegt
Poëzie leest men niet woord na woord, vers na vers, maar woord op woord, vers op vers -Karel Jonckheere
poëzie-leest-men-niet-woord-na-woord-vers-na-vers-maar-woord-op-woord-vers-op-vers