Het idealisme van de Toekomst ziet een dieper conflict: dat van mens en mensheid; de individu wordt in gekneld in de machine der samenleving, van de mensenwereld verwacht hij zijn geluk, hulp en brood; maar zij redt de soort ten koste van de individualiteit; zij werpt hem uit, zo niet hijzelf zijn plaats vasthoudt


het-idealisme-van-de-toekomst-ziet-een-dieper-conflict-dat-van-mens-mensheid-de-individu-wordt-in-gekneld-in-de-machine-der-samenleving-van-de
spinozahetidealismevandetoekomstzieteendieperconflictdatmensmensheidindividuwordtingekneldmachinedersamenlevingmensenwereldverwachthijzijngelukhulpbroodmaarzijredtsoorttenkosteindividualiteitwerpthemuitzoniethijzelfplaatsvasthoudthet idealismeidealisme vanvan dede toekomsttoekomst zietziet eeneen dieperdieper conflictdat vanvan mensmens enen mensheidde individuindividu wordtwordt inin gekneldgekneld inin dede machinemachine derder samenlevingvan dede mensenwereldmensenwereld verwachtverwacht hijhij zijnzijn gelukhulp enen broodmaar zijzij redtredt dede soortsoort tenten kostekoste vanvan dede individualiteitzij werptwerpt hemhem uitzo nietniet hijzelfhijzelf zijnzijn plaatsplaats vasthoudthet idealisme vanidealisme van devan de toekomstde toekomst ziettoekomst ziet eenziet een diepereen dieper conflictdat van mensvan mens enmens en mensheidde individu wordtindividu wordt inwordt in gekneldin gekneld ingekneld in dein de machinede machine dermachine der samenlevingvan de mensenwereldde mensenwereld verwachtmensenwereld verwacht hijverwacht hij zijnhij zijn gelukhulp en broodmaar zij redtzij redt deredt de soortde soort tensoort ten kosteten koste vankoste van devan de individualiteitzij werpt hemwerpt hem uitzo niet hijzelfniet hijzelf zijnhijzelf zijn plaatszijn plaats vasthoudt

De stem van het verstand is zwak, maar zij rust niet voordat zij gehoor verwerft. Ten slotte, na eindeloze tegenslagen, heeft zij succes. Dit is een van de weinige aanleidingen om optimistisch te zijn over de toekomst van de mensheidHet idealisme der Toekomst nu verwacht het gouden tijdperk, waarin de mens met de mensheid bevriend is en één liefde het vergeestelijkt mensdom doorstroomtDe enige morele opdracht die de mens heeft, is dat zijn zoektocht naar het geluk niet ten koste gaat van het geluk van de anderDe mens, die zegt dat hij niet gelukkig is geboren, zou het ten minste nog kunnen worden door het geluk van zijn vrienden of van zijn nabestaanden. Maar de nijd berooft hem van dit laatste hulpmiddelAls iemand ontdekt dat zijn diepste aard één is met het AL, wordt hij verlost van de last van de tijd, angst en bezorgdheid; wordt hij bevrijd van de ketenen van vervreemding en bestaan als een afzonderlijk zelf. Zodra hij ziet dat het zelf en de ander één zijn, wordt hij verlost van de vrees voor het leven; zodra hij ziet dat zijn en niet-zijn één zijn, wordt hij bevrijdt van de angst om te stervenTevergeefs denkt de autoriteit de vrije gedachte te hebben overwonnen omdat ze haar heeft geketend. Met elk nieuw individu wordt een nieuw geweten geboren en zal er altijd iemand zijn om zich zijn morele plicht te herinneren en terug de strijd op te nemen ten voordele van de onvervreemdbare rechten van de mens en de mensheid; er zal altijd een Castellion zijn om op te staan tegen een Calvijn en om de soevereine onafhankelijkheid van de meningen te verdedigen tegen alle vormen van geweld