Indien wij iets geschreven hebben voor onze lering of tot de verlichting van ons hart, bestaat er een grote waarschijnlijkheid dat onze overwegingen ook voor vele anderen nuttig zullen zijn. Want niemand is alléén in zijn soort; en nooit zijn wij zó waar, noch zó levendig, noch zó hartroerend, als wanneer wij de dingen behandelen voor onszelven


indien-wij-iets-geschreven-hebben-voor-onze-lering-of-tot-de-verlichting-van-ons-hart-bestaat-er-een-grote-waarschijnlijkheid-dat-onze-overwegingen
vauvenarguesindienwijietsgeschrevenhebbenvooronzeleringoftotdeverlichtingvanonshartbestaatereengrotewaarschijnlijkheiddatoverwegingenookveleanderennuttigzullenzijnwantniemandisallééninzijnsoortnooitwaarnochlevendighartroerendalswanneerdingenbehandelenonszelvenindien wijwij ietsiets geschrevengeschreven hebbenhebben vooronze leringtot dede verlichtingverlichting vanvan onsons hartbestaat erer eeneen grotegrote waarschijnlijkheidwaarschijnlijkheid datdat onzeonze overwegingenoverwegingen ookook vooranderen nuttignuttig zullenzullen zijnwant niemandis alléénalléén inin zijnzijn soorten nooitnooit zijnzijn wijwij zózó waarnoch zózó levendignoch zózó hartroerendals wanneerwanneer wijwij dede dingendingen behandelenbehandelen voorindien wij ietswij iets geschreveniets geschreven hebbengeschreven hebben voorhebben voor onzevoor onze leringlering of tottot de verlichtingde verlichting vanverlichting van onsvan ons hartbestaat er eener een groteeen grote waarschijnlijkheidgrote waarschijnlijkheid datwaarschijnlijkheid dat onzedat onze overwegingenonze overwegingen ookoverwegingen ook voorook voor velevoor vele anderenvele anderen nuttiganderen nuttig zullennuttig zullen zijnwant niemand isniemand is alléénis alléén inalléén in zijnin zijn soorten nooit zijnnooit zijn wijzijn wij zówij zó waarnoch zó levendignoch zó hartroerendals wanneer wijwanneer wij dewij de dingende dingen behandelendingen behandelen voorbehandelen voor onszelven

Wij zijn vaak profeten voor anderen alleen doordat wij onze eigen geschiedkundigen zijnAls de vooruitgang werkelijk niets dan een mythe is, als wij ons bij al onze inspanning moeten afvragen: Wat heeft het voor zin, waarvoor? Dan verlammen al onze pogingen. Dat zou het punt zijn, waarop de evolutie tot stilstand kwam, want wij zelf zijn die evolutieWij zijn zo hoogmoedig dat wij zouden willen dat de hele wereld ons kent, zelfs de mensen die nog komen als wij er niet meer zijn. En wij zijn zo ijdel dat we al verheugd en tevreden zijn als vijf of zes in onze omgeving ons waarderenWij zijn zo gewoon ons voor de anderen te vermommen, dat wij ons tenslotte ook voor onszelf vermommen.Wij hebben lynxogen voor onze medemensen en voor onszelf zijn we zo blind als een mol. Onszelf vergeven we alles, en de anderen nietsDoor onze gebreken voor anderen te verbergen, trachten wij ook ze voor onszelf te verbergen, en in dit laatste slagen wij het best