Poëzie is de duivelse poging om de kleuren van de wind te schilderen


poëzie-is-de-duivelse-poging-om-de-kleuren-van-de-wind-te-schilderen
maxwell bodenheimpozieisdeduivelsepogingomkleurenvanwindteschilderenpoëzie isis dede duivelseduivelse pogingpoging omom dede kleurenkleuren vanvan dede windwind tete schilderenpoëzie is deis de duivelsede duivelse pogingduivelse poging ompoging om deom de kleurende kleuren vankleuren van devan de windde wind tewind te schilderenpoëzie is de duivelseis de duivelse pogingde duivelse poging omduivelse poging om depoging om de kleurenom de kleuren vande kleuren van dekleuren van de windvan de wind tede wind te schilderenpoëzie is de duivelse pogingis de duivelse poging omde duivelse poging om deduivelse poging om de kleurenpoging om de kleuren vanom de kleuren van dede kleuren van de windkleuren van de wind tevan de wind te schilderen

Wat betreft de kleuren die ik gebruik, wat is daar zo interessant aan? Ik denk niet dat iemand beter of helderder zou kunnen schilderen met een ander palet van kleur. Het belangrijkste is om te weten hoe je de kleuren dient te gebruiken. Hun keuze is een kwestie van gewoonte. Om kort te gaan: ik gebruik loodwit, cadmium oranje, vermiljoen, meekrap, kobaltblauw, chroomgroen, dat is allesDe poëzie is een poging, die de mens doet om zijn bestaan harmonisch te makenVrees niet de wind van de tegenslag. Immers: een vlieger stijgt op tegen de wind, in plaats van met de wind meeAls ik liefheb,  is dat poëzie,  als ik het opschrijf,  een poging daartoeDe trouweloosheid van de vrouwen van wie ik hou wordt slechts geëvenaard door de duivelse trouw van de vrouwen die van mij houdenWij zijn maar als de blaren in de wind,  ritselend langs de zoom van oude wonden,  en alles is onzeker, en hoe zouden  wij weten wat alleen de wind weet, kind