Er waren te veel verdiensten nodig, wilde men datgene wezen wat men van zichzelf denkt


er-waren-te-veel-verdiensten-nodig-wilde-men-datgene-wezen-wat-men-van-zichzelf-denkt
emanuel wertheimererwarenteveelverdienstennodigwildemendatgenewezenwatvanzichzelfdenkter warenwaren tete veelveel verdienstenverdiensten nodigwilde menmen datgenedatgene wezenwezen watwat menmen vanvan zichzelfzichzelf denkter waren tewaren te veelte veel verdienstenveel verdiensten nodigwilde men datgenemen datgene wezendatgene wezen watwezen wat menwat men vanmen van zichzelfvan zichzelf denkter waren te veelwaren te veel verdienstente veel verdiensten nodigwilde men datgene wezenmen datgene wezen watdatgene wezen wat menwezen wat men vanwat men van zichzelfmen van zichzelf denkter waren te veel verdienstenwaren te veel verdiensten nodigwilde men datgene wezen watmen datgene wezen wat mendatgene wezen wat men vanwezen wat men van zichzelfwat men van zichzelf denkt

Denken wat men niet gevoelt is tot zichzelve liegen. Al wat men denkt moet men denken met zijn gehele wezen, ziel en lichaamMen maakt geen vijanden door wát men denkt, doch doordát men denktHoeveel onaangenaamheden en verdrietelijkheden zou men zichzelf niet besparen, wanneer men alleen door zijn verdiensten de roem kon verwerven?Men vindt zich geestiger als men denkt aan wat men had kunnen zeggen, dan wanneer men terugdenkt aan wat men gezegd heeftIn een grote stad denkt met te veel aan zichzelf, in kleine steden bemoeit men zich te veel met de anderenWanneer men zelf veel denkt, vindt men in de taal veel wijsheid neergelegd